СТАРЫ ДВОР — іх жыццё і надзеі


Некалькі гадоў назад Стары Двор — адна з буйнейшых вёсак Пастаўшчыны, цэнтральная сядзіба аднайменнага саўгаса — пасля аб’яднання гаспадарак стаў толькі цэнтрам сельскагаспадарчага аддзялення СП “Дунілавічы-агра”. Такія змены, безумоўна, не лепшым чынам паўплывалі на замацаванне кадраў масавых прафесій і спецыялістаў на вытворчасці, у цэлым на ўклад жыцця вяскоўцаў. І хаця ў Старым Двары засталіся базавая школа, дзіцячы сад, магазін, фельчарска-акушэрскі пункт, бібліятэка, людзям (а тут пражывае больш за 320 дарослых і дзяцей) усё ж стала не хапаць культурных мерапрыемстваў, якія раней ладзі­ліся ў мясцовым клубе. Таму такім чаканым з’яві­лася свята вёскі, якое 26 ліпеня правялі ў Старым Двары работнікі і ўдзельнікі мастацкай самадзейнасці Варапаеўскага гарпасялковага Дома культуры і Гуцкага цэнтра культуры.

Старадворцаў і гасцей віталі старшыня Варапаеўскага сельскага Савета Н. М. Седзюкевіч і дэпутат раённага Савета дэпутатаў, дырэктар мясцовай базавай школы А. І. Ластоўская. Цікавым атрымаўся аповед С. М. Бялкова аб гісторыі Старога Двара. З даступных крыніц вядома, што ў 1885 годзе тут размяшчаліся маёнтак, вінакурны завод. Сяргей Мікалаевіч, абапіраючыся на архіўныя і іншыя звесткі, прывёў шмат дагэтуль невядомай каштоўнай інфармацыі пра гісторыю паселішча, будынкі, якія захаваліся да нашага часу, расказаў пра паданні, звязаныя з назвай вёскі. Урэшце, пра ўсё гэта і іншае ў хуткім часе можна будзе даведацца з  кнігі вядомага краязнаўцы і даследчыка роднага краю, паэта Ігара Пракаповіча, прысвечанай мінуламу і дню сённяшняму Старога Двара.

Жыхары любяць і шануюць сваю вёску, ганарацца гісторыяй, не губляюць надзеі, што ўсё добрае і каштоўнае будзе захавана і прымножана. Таму так дружна, актыўна, цэлымі сем’ямі яны прыйшлі на свята і не прагадалі, бо на працягу яго вядучая Юлія Галяш перагарнула многія старонкі вясковага жыцця. Свята пачалося з прадстаўлення самага маленькага старадворца. Яго разам з маці віталі ў асобе васьмімесячнага Сямёна Кулёнка.  Колькі цеплыні і пяшчоты было адрасавана мнагадзетным сем’ям, якія выхоўваюць па трое і больш дзяцей — такіх у Старым Двары больш за 10. А Ванда Рышардаўна  і Антон Станіслававіч Татарчук дораць любоў і радасць жыцця не толькі сваім, але і прыёмным дзецям.

Якой дарогай пойдуць хлопчыкі і дзяўчынкі, кім стануць —  пакажа час. Старажылам, вядома, хацелася б, каб моладзь не пакідала родныя мясціны і каб не пусцелі хаты. Менавіта такія пажаданні ў Чаславы Іванаўны Ігліной, Яўгенія Васільевіча і Людмілы Ігнацьеўны Кучыц, Лідзіі Кузьмінічны Жалейка, Генадзія Сямёнавіча Карнея, Франца Вітальевіча Ясінскага, Тадэвуша Півусавіча Лешчыка, Ядвігі Браніславаўны Куцуха, усё жыццё якіх звязана з вёскай. На свяце віталі і сапраўдных доўгажыхароў — 102-гадовую Марыю Усцінаўну Вырвіч і 90-гадовых Эвеліну Эдуардаўну Сініца і Зінаіду Антонаўну Александровіч.

Сям’я — гэта не толькі каханне, але і ўзаемаразуменне, гатоўнасць у любы момант прыйсці на дапамогу адно аднаму. І што б там ні казалі, быццам сёння інстытут сям’і не такі трывалы і моцны, большасць старадворцаў даказваюць адваротнае.  Прыкладам для іншых з’яўляюцца многія сем’і, а павіншавалі на свяце Пятра Вільгельмавіча і  Рыму Фінагенаўну Праліч. За іх плячыма 35 гадоў сумеснага жыцця. На свята Пралічы прыйшлі з дзецьмі, унукамі. І трэба было бачыць, якімі радаснымі  і шчаслівымі выглядалі ўсе.

Увогуле, у гэты дзень жыхары нібы па-новаму паглядзелі на суседзяў і знаёмых, работнікаў сацыяльнай сферы, адукацыі, мелі магчымасць сказаць дзякуй дарагім людзям, успомніць шмат добрага і каштоўнага, што зрабілі яны. Нібы імяніннікамі адчувалі сябе Людміла Бярнардаўна Скрыпко, Ірына Станіславаўна Дзеравянка, Людміла Клеафасаўна Лешчык, Ала Ула­дзіміраўна Шырко, Наталля Анатольеўна Лешчык, Таццяна Георгіеўна Якімовіч, Іна Мікалаеўна Багданава, Генадзій Рышардавіч Ластоўскі, Вольга Францаўна Ярашэвіч, Алена Іванаўна Ластоўская, Пётр Паўлавіч Мажэйка. У гэтым пераліку большасць настаўнікаў мясцовай базавай школы. І хаця навучальная ўстанова месціцца ў старым будынку, у ёй віруе сучаснае школьнае жыццё. Нават летам яно не спыняецца. Вось і падчас свята дзве каманды навучэнцаў прымалі ўдзел у конкурсе-віктарыне, прысвечаным гісторыі Беларусі. Выпускнікі школы, а таксама госці вёскі і яе гаспадары, раздзяліўшыся на тры каманды,  правялі невялікі валейбольны турнір, даказаўшы, што ў Старым Двары сябруюць са спортам. Перамаглі госці — тыя, хто цяпер жыве ў іншых гарадах і нават краінах, але сябе лічыць страдворцам.

Прама на свяце арганізатары запрасілі на вясёлыя старты дзве сям’і: Яўгенія і Ірыну Філіповіч, Леаніда і Алену Сіняк з дзецьмі. Ім было прапанавана паўдзельнічаць у трохэтапнай эстафеце. І хаця спаборніцтвы хутчэй нагадвалі гульню, балельшчыкі дружна падтрымлівалі дарослых і дзяцей.

Вёску здаўна называюць рабочай, і не толькі таму,       што тут многія гады быў саўгас. Сярод старадворцаў ёсць чыгуначнікі, работнікі лясной гаспадаркі, сацыяльнай службы, дарожнікі і іншыя. А вось Валерый Вайткевіч застаўся працаваць у аддзяленні. Малады механізатар, з якім сустрэўся на свяце, даказвае, што ўсё залежыць ад чалавека. Дырэкцыя сельгаспрадпрыемства даручыла яму самыя сучасныя трактар “МТЗ-3022”  і сеяльны агрэгат “АПП-6”. Сёлета Валерый пасеяў зерневыя і кукурузу на 937 гектарах і заняў першае месца ў раёне. Стараннасцю і руплівасцю вызначаюцца таксама механізатары Эдуард Рагіня, Аляксандр Кухальскі, жывёлаводы Жанна Надзей, Сяргей і Яўгеній Балебкі, Павел Субко і іншыя. Такіх людзей у вёсцы нямала.

Арганізатарам свята давялося нямала папрацаваць, каб літаральна ў кожнай сям’і ці жыцці чалавека адшукаць штосьці адметнае, памятнае. Да такіх адносяцца юбілеі. Больш за паўсотню чалавек іх ужо адзначылі або яшчэ адзначаць. Віншаванні з цудоўнай парой — 20-годдзем з дня нараджэння  —   атрымалі Віктар Гінько, Анастасія Кузьміч, Марыя Лесавая, Дзмітрый Рагіня, Раман Ліневіч, Ірына Кошка. Залаты юбілей сёлета ў Алега Чумакова, Мікалая Нікалаева, Сяргея Лук’яненкі, Уладзіміра Гінько. Не абышлі ўвагай юбіляраў, якім 30, 55, 60 і больш гадоў. Гэта святочная старонка засведчыла, што ў вёсцы шмат людзей розных узростаў, падрастае  і дастойная змена. Не менш прыемна было атрымаць віншаванні і тым, хто нарадзіўся цудоўным летнім часам — у ліпені.

Увогуле, старадворцам пашанцавала. У вёсцы шмат зеляніны, прыгожае наваколле, прываблі­вае люстэркавая гладзь возера. Вось да яго з самага ранку і накіраваліся мясцовыя механізатары, заўзятыя аматары рыбнай лоўлі  Антон Гарбуноў і Іван Красоўскі. Яны вырашылі паўдзельнічаць у конкурсе рыбаловаў. Свой улоў (1620 і 2100 г адпаведна) паказалі на свяце і заслужана атрымалі не толькі дружныя апладысменты, але і падарункі.

У вёсцы нямала жыхароў, якія любяць кветкі, падтрымліваюць парадак і чысціню. Прыгожымі і ўтульнымі выглядаюць многія сядзібы. А самымі добраўпарадкаванымі ўсё ж прызнаны прыдамавыя тэрыторыі Крысці­ны Лешчык і Валянціны Куцуха, якіх шчыра віталі на свяце.

Старадворцы захапляліся тканымі дыванамі і ручнікамі Вольгі Казура, рознымі вырабамі вучняў мясцовай школы, якія былі прадстаўлены на выставе самадзейнай творчасці.

Вельмі шчыра і цёпла гаварыла пра сваіх землякоў старэйшына вёскі, загадчыца магазіна Валянціна Ясінская. Яна, як ніхто іншы, ведае людзей, іх захапленні, верыць у тое, што свята ў Стары Двор прыйдзе зноў і падрыхтуюцца да яго жыхары яшчэ больш актыўна і арганізавана.

Гаспадары і госці шчыра дзякавалі за змястоўную культурную праграму, песні і жарты Юліі Галяш, Тамары Маслоўскай, сямейнаму дуэту ў складзе Ганны і Аляксандра Пачкоўскіх, Дар’і Стамброўскай, Дар’і Надзей, Марыі Сеганкевіч, Аляксандру Мычко.

Тэкст і фота Пятра КУРЫЛОВІЧА



Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.