У брусніцы і журавіны

Паводле інфармацыі Беларускага тэлеграфнага агенцтва, атрыманай у Міністэрстве лясной гаспадаркі Рэспублікі Беларусь, у Віцебскай вобласці збіраць брус­ніцы дазволена з 20 жніўня, а журавіны — з 6 верасня. Пры гэтым начальнік упраўлення лясной гаспадаркі рэспубліканскага ляснога ведамства Мікалай Юрэвіч нагадаў, што нарыхтоўка ягад і грыбоў павінна ажыццяўляцца спосабамі, якія не прычыняюць шкоды ні раслінам, ні грыбніцам. […]

Продолжить чтение

На ферме “Вайцяхі” — пудовыя надоі

За сем месяцаў валавая вытворчасць малака ў параўнанні з адпаведным перыядам мінулага года ў цэлым па раёне ўзрасла на 4,7%, яго  рэалізацыя — на 6,2. У гэтыя дні сярэдні надой ад каровы складае амаль 13 кілаграмаў, што на кілаграм больш, чым летась. Найвышэйшая прадукцыйнасць жывёлы (больш за 22 кілаграмы малака)  на робатызаваных малочнатаварных комплексах “Волахі” […]

Продолжить чтение

Са святам, будаўнікі!

Паважаныя будаўнікі! Віншуем вас з прафесійным святам! Ваша прафесія з’яўляецца адной з самых мірных і адказных. Усё, што ствараецца вамі, служыць і сучаснікам, і нашым нашчадкам. Ад таго, як вы ўзводзіце жылыя дамы, інжынерную, транспартную і сацыяльную інфраструктуру, залежыць якасць жыцця людзей. Людзі, якія валодаюць няпростым майстэрствам будаўніка, заўсёды карысталіся павагай, таму што будаваць — […]

Продолжить чтение

Работы прадаўжаюцца

60-кватэрны жылы дом па вуліцы Зялёнай, 23, — адна з асноўных будаўнічых пляцовак, на якой у гэтыя дні працуюць работнікі ДКУАБП «Рассвет Пастаўскі». На ўзвядзенні шматпавярхоўкі занятыя тры брыгады муляраў, дзве брыгады тынкоўшчыкаў і электрыкі — усяго 52 чалавекі. Кіруе будаўніцтвам прараб Віталій Уладзіміравіч Брыштэн, які і правёў мяне па аб’екце. — Да будаўніцтва прыступілі […]

Продолжить чтение

Жыві, вёсачка!

У кожнага чалавека ёсць свая родная мясціна, дзе ён нарадзіў­ся, зрабіў свой першы крок у жыцці. Маёй маленькай радзімай з’яўляецца вёсачка Свідна. Вельмі шкада, што з кожным годам яна старэе. Зараз засталіся толькі 34 жыхары (раней было больш за 150). Але і цяпер яна жыве сваімі пастаяннымі клопатамі. Вясной п’яняць квеценню сады, улетку заварожваюць прыгажосцю […]

Продолжить чтение

Храм маёй душы

Урачыстая прыгажосць сасновага бору напамінала аб хутка­плыннасці часу, аб непаўторнасці кожнага імгнення нашага жыцця. І з кожным годам маёй сталасці я ўсё больш пільна ўглядаюся ў навакольны свет. Высока ў выцвілым жні­вень­скім небе плывуць аблокі, падобныя на вялікі статак авечак. Яны плаўна гойдаюцца ў нябеснай плыні, паступова размываючыся ў лёгкія пасмы, знікаючы за вершалінамі дрэў. […]

Продолжить чтение