Малая радзіма натхняе на вершы

2018 год — Год малой радзімы Личности Общество

Пастаўскія паэты, празаікі, кампазітары, спевакі.

Літаратурна-музычнай гасцёўняй «Дакраніся сэрцам да сваёй радзімы» раённы Дом культуры распачаў цыкл мерапрыемстваў, прысвечаных Году малой радзімы, якім аб’яўлены 2018-ы.

Запрашэнне на імпрэзу я прыняла з задавальненнем — ведала, што сустрэну і пачую нашых пастаўскіх творцаў, людзей таленавітых, нераўнадушных, улюбёных у жыццё і сваю малую радзіму. А паколькі мерапрыемства праходзіла ў Сусветны дзень паэзіі, то і дамінавалі на ім вершы. Вось якімі словамі адкрыла яго вядучая Алена Сля­дзеўская: «Вы можаце ўявіць наша жыццё без паэзіі? Без класікаў і сучасных аўтараў? Яно было б вельмі сумным, без эмоцый, бо слова валодае асаблівай энергіяй, падпарадкоўвае і вядзе за сабой».

В чём волшебство поэзии?
Возможно, в обнаженье чувств?
В способности затронуть сердца струны?
Ведь могут же слова, слетающие с уст,
Счастливым сделать день угрюмый.
А может, это просто наважденье?
И всё ж, покуда существует свет,
За строчкой строчку, словно ожерелье,
Нанизывает медленно слова поэт.

Слова за словам, радок за радком нанізвалі ў вершы і нашы землякі Ніна Захарэвіч, Аркадзій Нафрановіч, Алесь Касцень, Слава Ліпень, Леанід Трубач і іншыя творцы, якіх, на жаль, ужо няма сярод нас. Але творы і ўдзячная памяць нашчадкаў жывуць і будуць жыць. А сёння прызнаюцца ў любові свайму роднаму краю новыя аўтары. Пастаўшчына багатая на творчых, таленавітых людзей, якія ўмеюць па-асабліваму паглядзець на гісторыю і падзеі, выказаць свае пачуцці.

Маладыя, натхнёныя, таленавітыя.

Марына Кавалёнак — аўтар трох зборнікаў вершаў: «Весенний», «Мелодия рассвета», «Ступени». Яе вершы друкаваліся ў часопісе «Алеся», газетах «Браслаўская звязда», «Пастаўскі край», «Вячэрні Віцебск». Вёсачкі, у якой нарадзілася і вырасла, ужо няма на карце, але яна жыве ў сэрцы паэткі: «Там птицы поют мелодичней, там пахнут цветы ароматней, твой рай землянично-клубничный, в него окунуться приятней, чем в золото целого мира».

Выстава твораў пастаўскіх літаратараў.

Святлану Аліхвер многія ведаюць як удзельніцу народнага хору ветэранаў, але не кожнаму вядома, што на рэпетыцыі і выступленні яна пры­­­язджае ў райцэнтр ажно з Ляхаўшчыны. Вось такая адданасць песні. Яшчэ адно захапленне — паэзія. Вершы Святланы Лукінічны друкаваліся ў «Пастаўскім краі», «Народным слове», «Настаўніцкай газеце». На імпрэзе творца прачытала некалькі, прывяла шмат цікавых гістарычных фактаў пра сваю родную вёсачку Вымна, што ў Віцебскім раёне, вобразна расказала пра геаграфічнае становішча і навакольную прыроду. «Под этой липою её босое детство и юность звонкая, как миг один, промчались. Не получила ничего она в наследство, но только сердце и душа её вот здесь остались». Або вось такія радкі «Вялікі свет! І дзякуй Богу, куткоў прыгожых не пералічыць. Але ёсць горад той, імя якога ў маім сэрцы музыкай гучыць».

Фаіна КАСАТКІНА
Фота Веранікі ФІЛАНОВІЧ

(Працяг матэрыяла чытайце на 4-ай старонцы № 26 газеты “Пастаўскі край” ад 4 красавіка 2018 г.)

Больше фото в наших группах с соцсетях: 

Одноклассники 

 

ВКонтакте



1 комментарий по теме “Малая радзіма натхняе на вершы

  1. Прачытаў з цікавасцю, радасна. На вялікі жаль, мабыць не ўвесь матэрыял, бо працяг на 4-ай старонцы, відаць, у інтэрнэт не трапіў.Шкада.Папяровы варыянт ці змагу паглядзецьі калі. А можа, штосьці не так скумекаў…

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.