Что привлекает лосей на дорогу? Как себя вести при встрече с ними? Комментарий специалиста

Важное Общество

З надыходам зімы пачасціліся выхады на праезную частку ласёў. Зрэшты, як і аварый з іх удзелам, у тым ліку са смяротным зыходам. Гінуць і людзі, і жывёлы. Што так вабіць ласёў на дарогу, а таксама як сябе паводзіць пры сустрэчы з імі, тлумачыць дырэктар Пастаўскай раённай арганізацыйнай структуры рэспубліканскага дзяржаўна-грамадскага аб’яднання «Беларускае таварыства паляўнічых і рыбаловаў» Дзімітрый Крук:

— Выхад ласёў на дарогу звязаны з перыядам сезоннай міграцыі: як толькі выпадае снег, жывёлы пачынаюць пакідаць летнія месцы пражывання. Напрыклад, калі ў цёплую пару года яны аддаюць перавагу балотам, то ў халодную — хвойным лясам. Звязана гэта з тым, што на «летніх кватэрах» становіцца немагчыма знайсці сабе ежу. Апроч таго, лёд на балоцістых участках рэжа ім ногі. На шляху міграцыі ласёў, калі яны пераходзяць з аднаго ўчастка лесу ў іншы, пралягаюць у тым ліку і аўтамабільныя дарогі.

Яшчэ адна прычына, па якой дзікую жывёлу можна сустрэць на дарозе, — соль. Дакладней, яе сумесь з рэагентамі, якімі дарожнікі апрацоўваюць праезную частку. Часцінкі сумесі асядаюць на прыдарожных кустах і з’яўляюцца для ласёў сапраўдным ласункам. Каб адцягнуць увагу жывёл ад дарог, лесапаляўнічыя гаспадаркі — у нашым раёне іх чатыры — робяць у лесе падкормавыя пляцоўкі з саланцамі. А паколькі ласі з задавальненнем «сталуюцца» карой асіны, то спілоўваецца дрэва менавіта гэтай пароды, у ствале робіцца выемка, у якую і закладваецца соль. Канструкцыя нечым нагадвае мініяцюрную начоўку. Бываюць саланцы і ў выглядзе слупка. У гэтым выпадку соль насыпаецца ў выемку зверху.



Найбольшае «паломніцтва» ласёў у Пастаўскім раёне назіраецца на ўчастку дарогі Камаі—Субачы і на трасе Полацк—Вільнюс (ад вёскі Груздава да вёскі Салаўіха).



Рапс таксама з’яўляецца прысмакам для ласёў. Аднойчы зімой на полі, засеяным рапсам, я бачыў адразу 16 асобін. Для халоднай пары года гэта нармальна, бо зімой ласі збіваюцца ў статкі. А вось летам гэта адзіночныя жывёлы.

Толькі з пачатку года ў нашым раёне зафіксавана 4 дарожна-транспартных здарэнняў з удзелам казуль, дзікоў і ласёў. Пры сутыкненні нават з маленькай казуляй, якая важыць 25-30 кілаграмаў, машына атрымлівае значныя пашкоджанні, што ўжо казаць пра дарослага лася, які ў сярэднім важыць у дзесяць разоў больш.

І хоць ласі — жывёлы дзікія і непрадказальныя, засцерагчы сябе пры сустрэчы з імі чалавек усё ж такі можа. Калі бачыце знак «Дзікія жывёлы», вядзіце сябе на дарозе ўважліва, захоў­вайце скорасны рэжым. Убачылі жывёлу — прытармазіце і дайце ёй магчымасць перайсці дарогу. Па маіх назіраннях, калі лось жадае гэта зрабіць, то спыніць яго не здольная нават калона танкаў. Трэба перачакаць і ў тым выпадку, калі лясны жыхар проста стаіць на ўскраіне дарогі (ён не адчувае пагрозы). Гэта можа заняць некаторы час, але яно таго варта. Ні ў якім разе не ра­біце гукавых сігналаў, бо яны могуць напужаць жывёлу і зрабіць яе агрэсіўнай, асабліва калі гэта ласіха з ласяняткам. Каб абараніць дзіця, яна можа кінуцца і на аўтамабіль. Асабліва ўважлівымі трэба быць пры змярканні, бо ласі вядуць у асноўным начны лад жыцця. Аднак у маразы іх можна ўбачыць і днём. Рагатыя часта выходзяць на дарогу і падчас гону (жнівень-верасень). У дарослых асобін пачынаюць іграць гармоны, пачуццё страху прытупляецца. Жаданнем «вандраваць» па новых тэрыторыях кіруе неабходнасць знайсці сабе пару.

Запісала Вераніка Філановіч
Фота Антона Чаляя



Tagged

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте как обрабатываются ваши данные комментариев.