2—3 ліпеня члены раённай арганізацыі Беларускага прафесійнага саюза работнікаў адукацыі і навукі правялі ў прыгажосці Беларускага Палесся.
Ад родных Пастаў мы паехалі да індустрыяльных пейзажаў Мікашэвічаў, старажытнага Пінска і гасцінных Баранавіч, пакінуўшы за спінай мітусню будняў.
Наш шлях пачаўся досвіткам: сонныя ўсмешкі і прадчуванне дарогі. Першым узрушэннем сталі Мікашэвічы і рэспубліканскае ўнітарнае вытворчае прадпрыемства «Граніт». З назіральнай пляцоўкі адкрываліся казачныя краявіды: бірузовыя вадаспады, гранітныя скалы і гул вады, які рэхам адбіваўся ад каменных сцен… Стоячы на краі гэтага рукатворнага каньёна, кожны з нас адчуў першабытную моц зямлі.
Затым Палессе нас сустрэла сваім галоўным скарбам — Пінскам. Горад уразіў да глыбіні душы! Адна справа — чытаць пра Сярэднявечча ў падручніках, і зусім іншая — бачыць яго на свае вочы. Час нібы спыніўся, а мы працягнулі руку скрозь стагоддзі да нашых продкаў.
Другі дзень падарыў нам гонар за нашу гісторыю і чыстае, дзіцячае захапленне. У Музеі чыгуначнай тэхнікі ў Баранавічах макет паравоза стаў сімвалам пачатку вялікага шляху, які быў пакладзены яшчэ ў 1871 годзе. Разважанні пра веліч нашай спадчыны знайшлі жывы водгук у памяці і аб сучасных героях. Асабліва хвалюючым момантам стала наведванне мемарыяла на месцы гібелі Герояў Беларусі А. Нічыпорчыка і М. Куканенкі. Для нас, пастаўчан, гэтая сустрэча мела асаблівы, балючы і адначасова светлы сэнс: Андрэй Уладзіміравіч — наш зямляк. Гледзячы на памятны знак, мы думалі не толькі аб подзвігу двух лётчыкаў, але і аб тым, як моцна звязаны ніткамі лёсу наш гарадок і краіна.
Аднак жыццё працягваецца, і пасля хвілін задумення яно падарыла нам іншую эмоцыю — чыстае, бесклапотнае захапленне. Сапраўдным цудам стаў Парк жывёл — найбуйнейшы ў Беларусі зааландшафтны парк з вялікай колькасцю жывёл і птушак. Прыгожы лес вакол, вадаёмы, фотазоны і зоны для адпачынку. Жывёлы ў парку жывуць у прасторных вальерах пад адкрытым небам, а эму і лані гуляюць проста сярод наведвальнікаў. Зарад бадзёрасці, які мы атрымалі там, немагчыма вымераць — ён застанецца з намі надоўга! Для кожнага ўдзельніка экскурсія стала сапраўднай перазагрузкай.
Хочацца выказаць словы падзякі нашым надзейным партнёрам. За бездакорную арганізацыю дарогі, камфорт і бяспеку ў шляху мы ўдзячныя калектыву Пастаўскага ўчастка АТП-16 г. Глыбокае, а таксама нашаму экскурсаводу, дырэктару Цэнтра турыстычных паслуг Ягору Шушкевічу. Дзякуючы яго высокаму прафесіяналізму паездка атрымалася такой лёгкай і прыемнай.
Людміла Грачанік, старшыня раённай арганізацыі Беларускага прафесійнага саюза работнікаў адукацыі і навукі
